Gül...

Gul'du kayıklarının ismi... Yasları 80 civarındaydı... Tüm tatilciler çiftin günde 2 kez balığa çıkışlarını imrenecek izliyorlardı. Kovaları her defasında Selimiye'nin küçük balıklarıyla doluyordu. Herkes "ne keyif" derken onlar bu keyfi yasamı ucuza getirmenin mutluluğu olarak yasıyorlardı.  Büyük şehirde parayla sağlanamayacak bir ortamda yasıyorlardı. Onlarin da zaten paraları yoktu... Ama onları o yasta beraber balığa götürecek sevgileri vardı. Kimseye muhtac olmadan yaşıyor olmanın gizemi belki de yaşadıkları yerde gizliyi.. Bir sahil koyünde basit bir yasamın aslında o kadar da çok sırrı vardı ki... Büyük sehirlere sığmayacak kadar... Ve o sehirdekilerin anlayamadığı kadar da karışık...