Çok dönemler yaşadım hayatımda…
Çocukluğum… Okul hayatım… Üniversite yıllarım… İşe atılışım
ve sonrası… Özel hayatım… Canımın, kızımın hayata, hayatıma adımı… İyi ve kötü
günlerim…
Bunları kuşkusuz tek ben yaşamadım… Herkesin yaşamının
kesitleri bunları…
Tüm bu yaşam perdelerimde annemdi başrol oynayan…
Mutlaka herkesin de başrolündeki isim çoğunlukta aynıydı…
Anne…
4 harf, bir kelime… Ama başka bir şey…
Kuşkusuz babalar da çok önemli insan hayatında. Hatta bana
göre erkeklerin hayatında babalar, adı çok telaffuz edilmese de büyük önem
taşırlar…
Ama söz konusu anneyse bir başka oluyor…
Baba kızar, anne sığınılan limandır…
Başa bir dert gelir, annedir dinleyen…
Bir mutluluk yakalanır, arka plana kaçan yine annedir…
Baba ‘Bu benim çocuğum’ diye böbürlenirken anne sessiz kalan
taraftır…
Bunu da hisseden çocuklardır, annelerine düşkün çocuklar…
Bir kızım var… Her türlü yalakalığı yapıyorum ama tercih söz
konusu olunca, kızımın tercihi annesi oluyor…
Kızamıyorum… Çünkü benim de her daim tercihim annem olmuştu
o yaşlarda…
Bugün onların günü…
Ne yapsanız onları, anneleri kandıramazsınız… Bunu bilerek
bugünü yaşamak da fayda var…
Yani…
Bugün annenize bir hediye de alsanız… Onu bir yere de
götürseniz…
Eğer içten değilseniz onu kandıramazsınız…
Çünkü o sizi içinde taşımıştır… Sizi en iyi o bilir…
Bu nedenle…
Anneler Günü’nü bugün sembolik olarak kutlayın. Ama her gün
yaşayın…
Her anneye saygı göstermek de yaşam felsefemiz olmalı…
Hani olmasalardı olmazdık dediğimiz insanlar onlar…
Tüm annelerin önünde saygıyla eğiliyorum…
İyi ki varsınız…
Dileğim, yaşamınız boyunca anne şefkatinizin eksik olmadığı
çocuklarınızdan aynı duyguları hissetmeniz…
Gerisi boş…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder