Baba - kız baş başa... Eylülde başkan...

 

Baba olduğumda, çoğu insan gibi, aklıma düşen ilk hayallerden biri de ‘Acaba ne zaman baba – kız bir tatil yapabileceğiz’ olmuştu. Sanırım bunu hedeflemeyen de yoktur…

Damla’yla ilk kez bu yıl, 15 yaşındayken kısmet oldu. Aslında, son yıllarda bir araya geldiğimiz yol arkadaşı dostlarımızın evinde ailece onları beklerken başlayan tatilimiz, eşimin 1 hafta İstanbul’a gitme zorunluluğu ile beni ve Damla’yı , Fındık ile bir dağ başında 1 hafta beraberliğe yöneltti.  

Bilmem Damla bu 7 günü ileride nasıl hatırlar ama süreç bana bu hayali kurmamda ne kadar doğru olduğumu gösterdi.

Damla artık bir evlatla arkadaş karışımına dönüştü. Uyku geldiği anlardaki sevimli huysuzlukları dışında o kadar güzel vakit geçirip yardımcı oldu ki, bana defalarca ‘İyi ki baba olabilmişim’ dedirtti.

Bir yaylanın en tepesinde beraber alışverişimizi yapıp sofralar kurmak, TV seyretmek, denize gitmek, temizlik yapmak… En güzeli sabah beraber kalkıp günü planlamak…

1 haftanın nasıl geçtiğini kendi adıma anlamadım bile…

Doğanın içinde yaşarken insanın sorumluluklarını ona hissettirmek ve ondan bunun karşılığını almak beni mutlu etti. Beraber çok daha rahat bir ortamda, sağda solda karnımızı doyurup da geçirebilirdik bu süreci. Ama babanın çocuğuna hayatın gerçeklerini göstermesi açısından bu zamanı böyle geçirmemizin çok daha faydalı oldu sanırım.

Başbaşa sohbetlerimizi hiç unutmayacağım sanırım. Kızımın ne kadar büyüdüğünü görürken onu daha yakından tanıma fırsatım da oldu.

Sonuçta…

Baba ve çocuğun böyle süreler yaşaması sanırım fazlasıyla gerekli. Eşimin, annemizin yanımızda olması elbette keyifli ama bu da çok farklıydı…

Damla ister mi bilemem ama umarım kendisiyle defalarca böyle günler yaşama şansı yakalarım… Büyüdükçe daha da keyifli olacağına eminim…

Ve tüm babalara canı gönülden böyle tecrübeler dilerim…

 

***

Sizlerden gelen yorumları dikkatle izliyorum. Bazıları isimsiz çıkıyor, kim diye merak ediyorum. Bunların takipçilerle beraber artması en büyük dileğim…

Gelen tavsiyeler doğrultusunda artık daha kısa yazmaya gayret edeceğim, ilk başlıca eleştiri bu oldu ;)

 

BİR DAMLA FENERBAHÇE

 

Yılın ilk ciddi sınavı, Feyenoord maçı geldi çattı…

Geçen yılın sonlarında ciddi eleştiriler alan, istifaya çağrılan başkan Ali Koç ve yönetiminin bu maça kadar bu kadar az transfer ve eksik kadroyla geleceği hiç aklımdan geçmemişti.

Üstelik kongre arifesi denecek bir dönemde, başkan adayı isimlerin bu kadar dolaştığı, hele de Aziz Yıldırım gibi ciddi bir tecrübenin ortada olduğu süreçte Feyenoord maçına bu kadroyla çıkmak… Aklımın ucundan geçmemişti…

Son günlerde yaşanan gelişmeler, bana Fenerbahçe’de muhalefetin yine başarısız olduğunu gösterdi. Eğer bu şekilde muhalefet olursa, kimse farklı yerlere çekmesin, Ali Koç eylül ayında yeniden başkan seçilir.

Fenerbahçe bildim bileli muhalefetin en sert ama bir o kadar da en yanlış olduğu kulüptür. Ve o yanlış politikalar her zaman iktidardaki isimleri daha güçlendirmiştir.

Feyenoord eşleşmesinde Hollanda ekibi kağıt üzeri favori. Ama söz konusu Fenerbahçe olduğu sürece beklenti her zaman vardır. Fenerbahçe futbol takımı bir bütün halinde kim olduğunu hatırlayıp ona göre mücadele ederse, turun geçilmemesi için herhangi bir engel olmaz…

Evet, kadro eksik, transferler hala sürecek gibi gözüküyor ama eksik dediğim kadro bu işi yapar mı yapar… Sadece Mourinho’dan başlayıp, futbolculardan tribünlere kadar herkesin doğru motivasyonu gerekli…

Sezon geneli içinse transfer şart…

Konuyla ilgili tek bildiğim transfer olacağı!

‘Fenerbahçe bir yıldız alacak ama isim veremem’ gibi komedi bir açıklama yapacak değilim. Yapanlar var ama onlar gazeteci değiller. ‘Gazeteciyim’ diyeceksin, sonra böyle konuşacaksın! Olmaz… Yanlış yol… Gazeteci duyduğunu, bildiğini yazar… Öteki türlü birilerine yardımcı oluyor demektir ki trollük de tam bu…

Siz siz olun, defalarca tekrarladığım üzere trollerden uzak durun ve prim vermeyin…